بازتعریف گفتگومند ی د ر آثار اسماعیل جلایر د ر د وره قاجار با آراء میخاییل باختین (نوع مقاله: پژوهشی)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار گروه نقاشی، دانشگاه الزهرا(س)، دانشکده هنر، تهران، ایران

http://dx.doi.org/10.29252/rahpooyesoore.7.3.67

چکیده

د ر زمان معاصر یکی از رویکرد های مطالعه تفسیر تصاویر گفتگو است و ازجمله موضوعاتی است که به‌طور عمد ه برای تفسیر د ر آثار هنری استفاد ه شد ه است. عرصه نقد  هنر د ر د وره معاصر د ر طی چند  د هه اخیر شاهد  تحول و تقویت معنا و آثار هنری بود ه است. تقابل تفسیر آثار هنری با رویکرد های مختلف زمینه مطالعه مباحث میان‌رشته‌ای بود ه است. هد ف از پژوهش حاضر مطالعه و تفسیر گفتگومند ی د ر آثار اسماعیل جلایر نقاش د وره قاجار بود ه است. مفروض پژوهش حاضر تحول معانی و جایگاه آن د ر تفسیر نقاشی‌های جلایر نقاش می‌باشد  که به علت کمبود ن آثارش گمنام و مهجور ماند ه است. او نقاش و خوشنویس ایرانی د ر سد ه سیزد هم ه.ق، نیمه د وم سد ه نوزد هم میلاد ی است و د ر آثار نقاشی او نمایش حالات د رونی د ر پیکره‌ها د ید ه می‌شود . د ر جستجوی این مسأله ابتد ا مقولات کلید ی د ر حوزه نظری براساس آرا میخاییل باختین به‌عنوان گرایش نظری این پژوهش مورد  واکاوی قرار گرفته و براین مبنا تحول جایگاه گفتگو تک گویه و چند گویه د ر آثار نقاشی جلایر مورد  تحلیل قرار گرفته است. محتوای پژوهش حاضر کیفی است و براساس روش‌شناسی توصیفی- تحلیلی و شیوه گرد آوری کتابخانه‌ای صورت گرفته است. نتایج یافته‌ها د ر این پژوهش نشان می‌د هد  که آثار جلایر براساس سوژه انسانی کار شد ه است و د ر آثار او گفتگو گرایی انسان بر مبنای تک گویه و گفتگومند ی د ید ه می‌شود . گفتگوها د ر عین گفتگو بیشتر بر تک گویه تأکید  د ارد  و نقاشی و گفتگو گرایی د ر آثار او برمبنای شرایط زمانی هنر د ر د وان قاجار است.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Reconfiguration of Dialogue in Ismail Jalayer’s Works During the Qajar Period with Aras Mikhail Bakhtian ……. Research Paper

نویسنده [English]

  • Elahe Panjehbashi
Assis tant Professor Department of Painting, Faculty of Art, Al-Zahra University, Tehran, Iran
چکیده [English]

Everything that is said in a conversation is a reflection of another voice in the conversation. Thus, dialogue is considered as the main field of the human category. Also, according to the s tudies, it became clear that the chronotope is used to show timelessness and placelessness, and the basic condition of all linguis tic narratives is seen as text. All of this had to do with man and his philosophical anthropology and his ontological view of man. In the next part of the article, two paintings by Jalayer with Ara Bakhtin were read. In Jalayer’s works, man is the mos t important subject of painting and man has a change in performance and thinking in his works. Jalayer is one of the mos t important artis ts of the Nasserite period, whose main category is human beings and showing the mental and inner s tates of human bodies. Man in Jalayer’s painting is influenced by the political and social conditions of his time. In this section, two sculptural works from Jalayer, one image of Noor Ali Shah and the other women, were s tudied. In this s tudy, it was found that both works are depicted in accordance with the conditions of Qajar society. The main category in pictures is human painting. One work is made in one piece and the other work has several pieces. The image of Noor Ali Shah has a color limit and focuses on the only body of the image, but the image of women of color is painted and group and focuses on the passage of moments. These two images are a symbol of dialogue in Jalayer’s paintings and are seen as a text of dialogue. According to the social and political conditions of Qajar, these works have a kind of anthropology of the image of man in the Qajar period and show his dialogue and concerns, and dialogue is seen as a single-word and multi-word as an expressive medium. In the text, there is a dialogue in these works, the evolution of dialogue and conversation that can be seen as a monologue in the body of Noor Ali Shah and a polyphony in the work of court women around the samovar, and the exis tence of dialogue in Jalayer paintings which is the content of this research hypothesis. conforms that. In this place, the presence of chronotope and timelessness and placelessness can be seen in Jalayer’s painting. Discussion in connection with chronotope in interaction with the aes thetic and humanis tic norms of Noor Alishah’s monophonic paintings (metaphorical and ideal representation, function of court sculptural painting s tructure And its rules) are seen and are more in line with Bakhtin’s theories than the images of women. As a result, in these paintings, dialogue is no longer merely a “linguis tic phenomenon” and becomes a text with multiple semantic implications in dialogue and conversation in the image, which is monosyllabic in Noor Ali Shah’s image and multi-voiced in women’s image. Being a word also has a single word, and each human being is singular in the plural.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Qajar
  • Painting
  • Bakhtin
  • Dialogue
  • Jalayer
آژند ، یعقوب(1391)، اسماعیل جلایر، گلستان هنر   3، تهران: پیکره.
احمد ی، بابک(1386)، ساختار و تأویل متن، تهران: مرکز.
افشارمهاجر، کامران(1391)، هنرمند  ایرانی و مد رنیسم، تهران: د انشگاه هنر.
باختین، میخاییل(1373)، سود ای مکالمه،خند ه و آزاد ی، ترجمه: محمد  پویند ه، تهران: شرکت فرهنگی هنری آرست.
باختین، میخاییل(1387)، تخیل مکالمه‌ای: جستارهایی د رباره رمان، ترجمه: رویا پورآذر، تهران: نی.
پاکباز، رویین(1379)، د ایرۀالمعارف هنر، تهران: فرهنگ معاصر.
پاکباز، رویین(1379)،   نقاشی ایران از د یرباز تا امروز، تهران: نارستان.
تود وروف،تزوتان(1377)، منطق گفتگویی میخاییل باختین، ترجمه: د اریوش کریمی، تهران: مرکز.
حقیقت رفیع، عبد الرحیم(1369)، تاریخ هنرهای ملی و هنرمند ان ایران، تهران: آرین.
سمسار، محمد حسن(1379)، کاخ گلستان(گنجینه کتب و نفایس خطی)، تهران: زرین و سیمین.
سرمد ی،عباس(1379)، د انشنامه هنرمند ان ایران و اسلام، تهران: هیرمند .
عظیمی، حسین؛ علیا، مسعود (1393)، نسبت متن و صد ای د یگری د ر اند یشه باختین، کیمیای هنر، شماره  13.
غلامحسین زاد ه، رضا، غلامپور، نگار(1387)، میخاییل باختین، زند گی، اند یشه ها و مفاهیم بنیاد ین، تهران: روزگار.
کریم زاد ه تبریزی، محمد علی(1363)، احوال و آثار نقاشان ایران، جلد 3، لند ن: مستوفی.
گارد ینر، مایکل(1381)، تخیل معمولی باختین، ترجمه: یوسف اباذری، ارغنون، شماره 20.
مقد اد ی، بهرام(1382)، جویس و منطق مکالمه رویکرد ی باختینی به اولیس جیمس جویز، پژوهش‌نامه زبان های خارجی(د انشگاه تهران) شماره 15، صص30-19.
معیرالممالک، د وستعلی خان(بیتا)، یاد د اشت هایی از زند گی  خصوصی ناصرالد ین شاه، (تهران، کتابفروشی علی‌اکبر علمی)، ۱۳۶۱، ص ۲۷۷.
نامورمطلق، بهمن(1390)، د رآمد ی بر بینامتنیت، تهران: سخن.
هولکوییست، مایکل(1395)، مکالمه گرایی میخاییل باختین و جهانش، ترجمه: امیر خانلو، تهران: نیلوفر.
یارشاطر، احسان، افشار، ایرج(1388)،راهنمای کتاب، ج15، تهران: سخن.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

منابع لاتین
Bakhtin, M. (1986). Speech Genres and Other Las Essays, translated by Vern W. McGee, Texas: University of Texas Press.
Bakhtin, M. (1984). Rabelais and his World,h.Isowlsky(tr),Bloomington:Indiana University Press.
Bakhtin, M. (1999). Problem’s of Dos toevsky’s Poetics, translated by Caryl Emerson, Minnesota: University of Minnesota Press.
Bakhtin, M. (1999). Toward a Philosophy of Act, translated by Vadim Liaponuv, Texas: university of Texas Press.
Holquis t, Michael. (2002). Dialogism, New York: Routledge.
Linell,Per. (2008). “Essential of Dialogism”, Sweden: Department of Communication S tudies Linkoping University.
Raby.Julian(1999), Qajar Portraits,London.
Rabinson and others(1998),Royal Persian Painting (The Qajar Epoch1785-1925)Broklyn Museum of Art,Newyork.
Zappen, James P. (2004). The Rebirth of Dialogue Bakhtin Socrates, and the Rhetorical Tradition, New York: S tate University of New York Press.
www.iranica.org